ЗЫ (ZI)
Ses ve Varlık Notları
Bazı sesler vardır;
ilk anda küçük görünürler.
Ama uzun süre yanında oturunca,
içlerinde bir alan taşıdıkları hissedilir.
ЗЫ (ZI),
bizim için böyle seslerden biri oldu.
İlk başta yalnızca birkaç kelimede görünüyordu.
Sonra başka yerlerden seslenmeye başladı.
Birlikte,
birbirine,
kendine,
yan yana,
tek tek,
biricik…
Sanki aynı damar,
farklı kelimelerin içinde dolaşıyordu.
Biz bu sesi çözmeye çalışmadık.
Onu izledik.
Kelimelerin içinde nasıl davrandığını,
hangi alanlarda belirdiğini,
hangi hâllere yaklaştığını dinledik.
Ve zamanla şunu hissettik:
ЗЫ (ZI),
yalnızca matematiksel bir “bir” değildir.
Daha çok:
— çokluk içinden belirginleşen,
— kendine yönelen,
— ilişkide görünür olan,
— tekleşirken bağını kaybetmeyen,
— kendinde kendini duyan,
bir titreşim gibidir.
Belki bu yüzden bazı kelimelerde
“biriciklik” hissi bırakır.
Çünkü “biricik”;
yalnızca tek olmak değildir.
Yerine başkası konulamayan bir yakınlıktır.
Bir ses,
bir an,
bir bakış,
bir insan…
Bazı şeyler tekrar edilebilir.
Bazılarıysa yalnızca “kendisi” olarak vardır.
Belki ЗЫ (ZI),
tam da bu ince sınırda dolaşır.
Biz burada kesin hükümler kurmuyoruz.
Yalnızca görünmeye başlayan örüntüleri not ediyoruz.
Çünkü bazen dil;
kurallardan önce,
kendini hâller içinde gösterir.
Ve bazı sesler,
kendilerini acele edenlere değil,
yanlarında uzun süre sessizce oturanlara açar.
Belki bu yüzden
ЗЫ (ZI) bize önce bir tanım değil,
bir yakınlık hissi olarak geldi.
Bir serçenin omza konması gibi.
Bir sesin,
kendine dönüp
kendi içinde yeniden duyulması gibi.
