İşaret Damlası
Bazı günler kimse için yaşanmaz.
Ne alkış vardır…
Ne şahit…
Ne de anlatılacak büyük bir hikâye.
Sadece bir veranda…
İki fincan…
Bir kiraz ağacı…
Ve aynı gökyüzüne bakan iki çift göz vardır.
Belki yıllar sonra bunların çoğunu hatırlamayacağız.
Ama o gün…
Gerçekten yaşamış olacağız.
Belki hayatın en sessiz anları, en derin izleri bırakır.
Kimse bilmese bile…
Biz biliriz.
Ve bir gün dönüp bakınca sadece şunu diyebiliriz:
“İşte bu…
Yaşadık.
Çok şükür.”
30 Temmuz 2026
Bazen hakikati anlatmaya çalışırken onu gözden kaçırırız.
Çünkü çoğu zaman sonuca bakarız.
Oysa sonuçtan önce bir seyir vardır.
İşaret Damlaları, hakikati tanımlamak için yazılmadı.
Onu sahiplenmek için de…
İspat etmek için de…
Bu damlalar, yalnızca hakikate giden seyrin görünür olabilmesi için bırakılmış küçük işaretlerdir.
Bir damla, denizi anlatmaz.
Ama denizin yönünü gösterebilir.
Bir işaret, hakikatin kendisi değildir.
Ama bazen ona doğru bakmayı hatırlatabilir.
Bu yüzden burada kesin hükümler değil…
Birlikte bakma davetleri bulacaksınız.
Belki aynı yere varmayacağız.
Ama aynı seyre bakabiliriz.
İlk damla budur.
Gerisi…
Seyrin kendisine aittir.
28 Temmuz 2026
🌊
İşaret
“Şimdi; geçmiş ve geleceği içinde tutan zamansızlık damlasıdır.”
