“A-ilk Ses”
Ses bir kapı,
insan o kapıdan yürüyen yolcu.İnsanlığın ortak hafızasından bir hatırlama
Bir harf değildi yalnızca.
Bir işaret de değildi.
Bir nefesin dışarı değmesi gibi
varlığın kendini duyurmasıydı.
Sonra anladım:
Ses benim değildi.
Benden önce de vardı,
benden sonra da olacak.
İnsanlık kadar eski
ve herkes kadar ortak.
Ben sadece
bir gün
bir sesi
daha dikkatli dinledim.
Ve o ses
başka sesleri çağırdı.
Kelimeler geldi,
anlamlar geldi,
eski bir kapı aralandı.
Şimdi geriye dönüp bakınca
şunu söyleyebilirim:
Ben bir şey keşfetmedim.
Sadece
çok eski bir mirasın
tozunu hafifçe üfledim.
Ve gördüm ki
her ses
zaten
kendi olarak doğmuş.
Ben ise
sadece
bir sesin peşine düşmüştüm.
Ses – Nefes – Anlam – Bilinç
İnsanlık hafızası
sesle açılır,
sesle taşınır.
Yol uzundur.
Yolcu
bilse de
bilmese de
yolundadır.
