“ Г“ kök sesi: GUBZE Fono-Ontolojik çözümleme
Bu yazı, Çerkes dilindeki tek bir sesin fonetik, semantik ve ontolojik yapısını inceleyen bir ses çözümlemesidir.
Çalışma, sesin yalnızca telaffuzunu değil; taşıdığı yönelimleri, oluş hâllerini ve anlam alanlarını ele alır.
Bu seri, Çerkesce’de ses–anlam ilişkisini sistematik olarak ortaya koymayı amaçlar.
“Г — Kalbin İç Titreşiminden Kozmik İlanına”
1. Harf Karşılıkları:
- Кiril: Г
- Latin: G
- IPA: [ɡ] (bazı ağızlarda yumuşak /ğ/ ve gırtlaksı [ɣ])
2. Fonetik Özellikler:
- Boğumlanma yeri: Art damak (velar) / gırtlak
- Ses türü: Ünsüz, ötümlü
- Titreşim: Göğüs boşluğunda doğar, kalbe yakın rezonans
3. İsim Örnekleri:
- Гу (gu): Kalp, gönül
- Гупс (gups): Can, ruhun sesi
- Гъэгу (ğegu): Yürek, içsel gönül alanı
4. Fiil Örnekleri:
- Гъэфэ (ğefe): Düşünmek
- Гъуэгъу (ğueğu): Hatırlamak
- Гущхьэ (guşhhe): Konuşmak / ifade etmek
5. Deyim / Sözlü Gelenek:
- Гу кIэщ: “Kalple bilmek.”
(Bilginin akıldan değil, gönülden doğduğunu anlatır.)
6. Morfolojik Çözümleme:
- Гу → iç merkez, kalbin özü
- Пс / Псе → ruh / can nefesi
- Гупс = Гу (kalp) + пс (ruh / nefes)
→ “Kalbin ruhu”, “Ruhun kalpte duyuluşu”
7. Semantik Alanlar:
Kalp – İçsel Bilgi – Duygusal Hafıza – Sessiz Bilgelik – İç Çağrı
8. Kültürel Bağlam:
Çerkes söz geleneğinde hakiki bilgi kalpte saklanır.
“Bilen” kişi, çok konuşan değil: içiyle duyan kişidir.
9. Şiirsel–Felsefi Açılım:
Г sesi dışarı doğru değil, içeri doğru konuşur.
Sözü söylemeden önce ruh çağrılır.
Bu ses, kalbin kendi kendine söylediği sözdür.
10. Ontolojik Şema:
- Yön: İçeri / kalbe dönüş
- Titreşim: Göğüsten yükselen sessiz sıcaklık
- İlişki: Bilgi → Duygu → Sessiz İç Bilgelik
11. Karşılaştırmalı Dil Alanı:
- İbranice Gimel (ג) → hareket / aktarma
- Yunanca Gamma (Γ) → yoğun iç güç
Hepsinde ortak çekirdek:
İçte doğan güç, içte yerleşen bilgelik.
12. Bütüncül Yorum:
Г, kalbin içten seslenişidir.
Bilgi önce orada duyar, sonra dile düşer.
13. Özlü Söz:
“Г, kalbin kendi kendine söylediği sözdür.”
GUPSISE
Guşuen… uyanır
Kalbin derininde ışık
Sessizlikle birleşir
İçsel yolculuk başlar
Gupsıse…akıp gider
Düşünceler rüzgar gibi
Sorgular ve keşfeder
Zihnin derin nehirleri
Gub-zığ…
Guuu…
Her ses bir kapı
Her durak bir dünya
Guşuen… rehberimiz
Gupsıse yankılar içinde
Sessizlik konuşur
Zeka ve gönül el ele
Dört titreşim birleşir
Dörtlü ahenk ritmi
Guşuen… Gupsıse…
Gub-zığ… Guuu…
Yavaşça kaybolur
Ama içimizde kalır
Dörtlü döngü tamamlanır
Bu şiir, “Г” sesinin kalpteki titreşiminden doğmuştur.

Bir yanıt yazın