Çerkesce “[Г]” Sesi | Fonetik, Semantik ve Ontolojik Çözümleme

“ Г“ kök sesi: GUBZE Fono-Ontolojik  çözümleme

Bu yazı, Çerkes dilindeki tek bir sesin fonetik, semantik ve ontolojik yapısını inceleyen bir ses çözümlemesidir.

Çalışma, sesin yalnızca telaffuzunu değil; taşıdığı yönelimleri, oluş hâllerini ve anlam alanlarını ele alır.

Bu seri, Çerkesce’de ses–anlam ilişkisini sistematik olarak ortaya koymayı amaçlar.

“Г — Kalbin İç Titreşiminden Kozmik İlanına”

1. Harf Karşılıkları:

  • Кiril: Г
  • Latin: G
  • IPA: [ɡ] (bazı ağızlarda yumuşak /ğ/ ve gırtlaksı [ɣ])

2. Fonetik Özellikler:

  • Boğumlanma yeri: Art damak (velar) / gırtlak
  • Ses türü: Ünsüz, ötümlü
  • Titreşim: Göğüs boşluğunda doğar, kalbe yakın rezonans

3. İsim Örnekleri:

  • Гу (gu): Kalp, gönül
  • Гупс (gups): Can, ruhun sesi
  • Гъэгу (ğegu): Yürek, içsel gönül alanı

4. Fiil Örnekleri:

  • Гъэфэ (ğefe): Düşünmek
  • Гъуэгъу (ğueğu): Hatırlamak
  • Гущхьэ (guşhhe): Konuşmak / ifade etmek

5. Deyim / Sözlü Gelenek:

  • Гу кIэщ: “Kalple bilmek.”
    (Bilginin akıldan değil, gönülden doğduğunu anlatır.)

6. Morfolojik Çözümleme:

  • Гу → iç merkez, kalbin özü
  • Пс / Псе → ruh / can nefesi
  • Гупс = Гу (kalp) + пс (ruh / nefes)
    → “Kalbin ruhu”, “Ruhun kalpte duyuluşu”

7. Semantik Alanlar:
Kalp – İçsel Bilgi – Duygusal Hafıza – Sessiz Bilgelik – İç Çağrı

8. Kültürel Bağlam:
Çerkes söz geleneğinde hakiki bilgi kalpte saklanır.
“Bilen” kişi, çok konuşan değil: içiyle duyan kişidir.

9. Şiirsel–Felsefi Açılım:
Г sesi dışarı doğru değil, içeri doğru konuşur.
Sözü söylemeden önce ruh çağrılır.
Bu ses, kalbin kendi kendine söylediği sözdür.

10. Ontolojik Şema:

  • Yön: İçeri / kalbe dönüş
  • Titreşim: Göğüsten yükselen sessiz sıcaklık
  • İlişki: Bilgi → Duygu → Sessiz İç Bilgelik

11. Karşılaştırmalı Dil Alanı:

  • İbranice Gimel (ג) → hareket / aktarma
  • Yunanca Gamma (Γ) → yoğun iç güç
    Hepsinde ortak çekirdek:
    İçte doğan güç, içte yerleşen bilgelik.

12. Bütüncül Yorum:
Г, kalbin içten seslenişidir.
Bilgi önce orada duyar, sonra dile düşer.

13. Özlü Söz:
“Г, kalbin kendi kendine söylediği sözdür.”


GUPSISE🪗

Guşuen… uyanır
Kalbin derininde ışık
Sessizlikle birleşir
İçsel yolculuk başlar

Gupsıse…akıp gider
Düşünceler rüzgar gibi
Sorgular ve keşfeder
Zihnin derin nehirleri

Gub-zığ…
Guuu…
Her ses bir kapı
Her durak bir dünya
Guşuen… rehberimiz
Gupsıse yankılar içinde

Sessizlik konuşur
Zeka ve gönül el ele
Dört titreşim birleşir
Dörtlü ahenk ritmi

Guşuen… Gupsıse…

Gub-zığ… Guuu…

Yavaşça kaybolur
Ama içimizde kalır
Dörtlü döngü tamamlanır

Bu şiir, “Г” sesinin kalpteki titreşiminden doğmuştur.

Comments

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir